Κολεόσπασμος- Vaginismus
Οι μύες αυτοί χρησιμεύουν στον έλεγχο διαφόρων λειτουργιών όπως είναι η ούρηση, η αφόδευση, ο τοκετός, η σεξουαλική πράξη και ο οργασμός.
Κάθε οργανισμός αναπτύσσει διάφορους μηχανισμούς άμυνας ώστε να προστατεύσει τον ίδιο από ενδεχόμενες απειλές. Ένας τέτοιος μηχανισμός είναι και ο κολεόσπασμος.
Το πρόβλημα στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι παρόλο που ο κολεόσπασμος, γίνεται για να προστατέψει την γυναίκα από τον πόνο που ασυναίσθητα φοβάται ότι θα βιώσει κατα τη διείσδυση, είναι αυτός ο ίδιος που τελικά της προκαλεί τον πόνο. Διότι, κάθε φορά που το πέος πλησιάζει τον κόλπο, αυτομάτως και ανεξέλεγκτα, οι μύες σφίγγουν και σκληραίνουν τόσο πολύ που ο κόλπος "κλείνει", με αποτέλεσμα κάθε προσπάθεια για διείσδυση να πονάει υπερβολικά και καθιστά την πράξη αδύνατη!Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι αυτός ο σπασμός και κατ' επέκταση το "κλείσιμο" του κόλπου, δεν γίνεται συνειδητά! Δεν γίνεται με τη θέληση της γυναίκας καθώς η ίδια επιθυμεί πραγματικά να ολοκληρώσει την σεξουαλική πράξη με τον σύντροφο της. Είναι δηλαδή μια αντανακλαστική αντίδραση του οργανισμού, παρόμοια με αυτή του κλεισίματος των βλεφάρων κάθε φορά που ένα ξένο σώμα πλησιάζει τα μάτια, που λειτουργεί προστατευτικά.
Η γυναίκα που βιώνει αυτήν την περίεργη κατάσταση μπερδεύεται. Εφόσον δεν αντιλαμβάνεται τους σπασμούς και το κλείσιμο του κόλπου της, δεν μπορεί να καταλάβει τι της συμβαίνει και δεν μπορεί να ολοκληρώσει. Επίσης δεν μπορεί να εξηγήσει για ποιον λόγο πονάει τόσο πολύ χωρίς να έχει γίνει διείσδυση. Ζει με την απορία τι μπορεί να φταίει και δεν μπορεί να λειτουργήσει φυσιολογικά όπως οι άλλες γυναίκες. Φυσικά, είναι αδύνατον να δώσει εξηγήσεις και στον σύντροφο της, με αποτέλεσμα να φορτώνεται ακόμα ένα βάρος· το αίσθημα της ενοχής.
Όλος αυτός ο συνδυασμός των συναισθημάτων, της ματαίωσης, της ενοχής αλλά και η απογοήτευση που αισθάνεται από τις αλλεπάλληλες αποτυχημένες προσπάθειες, οδηγούν τελικά την γυναίκα στην απελπισία.
Η κατάσταση αυτή δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο. Η γυναίκα, κατα την πρώτη της επαφή, φοβάται ότι θα πονέσει. Το σώμα της μπαίνει στην διαδικασία να αναμένει τον πόνο που θα ακολουθήσει, σφίγγει και κλείνει. Η διείσδυση είναι αδύνατη και ο πόνος εντονος. Ο πόνος κάνει ακόμα πιο έντονο το σφίξιμο και το σφίξιμο κάνει πιο έντονο τον πόνο. Η γυναίκα παύει να έχει ερωτική επιθυμία και αποφεύγει την σεξουαλική πράξη. Όλο αυτό επαναλαμβάνεται κάθε φορά που η γυναίκα βρίσκεται στην ίδια κατάσταση, δηλαδή κάθε φορά που το σώμα της παίρνει το μήνυμα ότι κινδυνεύει να πονέσει, όποτε και μαθαίνει να αντιδρά έτσι για να την προστατεύσει.
Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβει η γυναίκα αλλά και ο σύντροφος της ότι όλο αυτό δεν γίνεται συνειδητά! Και δεν είναι εύκολο να σταματήσει να συμβαίνει έτσι απλά. Απαιτείται τεράστια προσπάθεια και από τους δυο για να καταφέρουν να σπάσουν τον φαύλο κύκλο.
Τύποι κολεόσπασμου:
Πρωτογενής κολεόσπασμος:
Σε αυτή την κατηγορία γυναικών, φαίνεται να είναι πρακτικά αδύνατο να γίνει οποιουδήποτε είδους διείσδυση στον κόλπο, διότι φαινομενικά δεν υπάρχει άνοιγμα στην είσοδο του κόλπου. Η γυναίκα είναι αδύνατον να έχει σεξουαλική επαφή, δεν μπορεί να βάλει ταμπόν και δεν μπορεί να υποβληθεί σε πυελική/γυναικολογική εξέταση ούτε με το μητροσκόπιο ούτε με το δάχτυλο, παρά τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες της.
Οι γυναίκες που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία, πολλές φορές λανθασμένα αναρωτιούνται αν έχουν κάποια σωματική ανωμαλία. Αν ο κόλπος τους είναι υπερβολικά στενός, αν ο παρθενικός υμένας μπλοκάρει την είσοδο του ή αν δεν έχουν καθόλου κόλπο.
Ο πρωτογενής κολεόσπασμος εμφανίζεται κυρίως σε έφηβες κοπέλες ή στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας των 20. Οι αιτίες ποικίλουν.
Μπορεί να οφείλεται σε κάποια τραυματική εμπειρία όπως είναι ο βιασμός, η απόπειρα βιασμού ή γενικότερα η σεξουαλική παρενόχληση.
Μπορεί να οφείλεται σε πολύ αυστηρή ανατροφή. Συνήθως παιδιά που μεγαλώνουν σε βαθειά θρησκευόμενες οικογένειες ή σε περιβάλλον αυστηρών αρχών, τείνουν να νιώθουν ότι το σεξ είναι κάτι πολύ βρόμικο, ανήθικο και κακό.
Άλλη πιθανή αιτία είναι ο φόβος της πρώτης φοράς. Ο πόνος, που φοβάται ότι θα νιώσει η γυναίκα, κατα τη ρήξη του παρθενικού υμένα, έχει ως συνέπεια, να συνδέσει στο μυαλό της τον πόνο με την πράξη. Το αποτέλεσμα είναι το σώμα να αντιδρά κατα αυτόν τον τροπο, ώστε να την προστατέψει από την πιθανή επώδυνη εμπειρία.
Επίσης, είναι πιθανό να είναι ομοφυλόφιλη και να μην το έχει συνειδητοποιήσει ακόμα.
Επιπλέον, πολλές γυναίκες είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα φοβούνται κάποια πιθανή εγκυμοσύνη, έτσι χωρίς να το αντιλαμβάνονται οι ίδιες, αποκλείουν αυτήν την πιθανότητα, μπλοκάροντας το ίδιο τους το σώμα.
Όλα αυτά δεν μπορεί να τα συνειδητοποιήσει η γυναίκα και αυτός είναι ο λόγος που δεν μπορεί να ελέγξει αυτήν την οδυνηρή κατάσταση.
Δευτερογενής κολεόσπασμος:
Σε αυτή την περίπτωση ο κολεόσπασμος εμφανίζεται, παρόλο που υπάρχει προηγούμενο ιστορικό φυσιολογικής σεξουαλικης επαφής.
Συνήθως, αυτός ο τύπος κολεόσπασμου οφείλεται σε κάποιο προσωρινό πρόβλημα ιατρικής φύσεως ή σε κάποιο τραύμα, σωματικό ή ψυχολογικό.
Παραδείγματα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν πιθανή λοίμωξη του ουροποιητικού ή άλλη πυελική λοίμωξη· τραύμα μετά τη γεννά· ορμονικές μεταβολές ή αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία, όπως μείωση της λίπανσης μετά την εμμηνόπαυση· αποχή πολλών ετών από σεξουαλική δραστηριότητα· βιασμός, απόπειρα βιασμού ή μάρτυρας βιασμού· συναισθηματική κακοποίηση· κάποιο άλλο περιστατικό.
Ο επίκτητος κολεόσπασμος είναι μια περίπλοκη κατάσταση. Σε πολύ μεγάλο ποσοστό οι γυναίκες εξακολουθούν να βιώνουν πόνο και σφίξιμο παρόλο που το αρχικό ιατρικό πρόβλημα έχει θεραπευτεί, επιλυθεί ή αντιμετωπιστεί πλήρως.
Κολεόσπασμος κατα περίσταση:
Σε κάποιες γυναίκες, ο κολεόσπασμος δεν συμβαίνει κάθε φορά, ούτε σε όλες τις καταστάσεις που χρειάζεται να γίνει κολπική διείσδυση, αλλά εμφανίζεται μόνο με συγκεκριμένο σύντροφο ή μόνο κατα τη γυναικολογική εξέταση.
Πως καταλαβαίνει η γυναίκα ότι έχει κολεόσπασμο:
Η γυναίκα αισθάνεται το σώμα της να κλειδώνει. Νιώθει τους γοφούς της και την μέση της να σφίγγουν πολύ και τον κόλπο της να κλείνει. Αισθάνεται σφίξιμο στον λαιμό και έχει έντονη δυσφορία. Της είναι αδύνατον να χαλαρώσει!
Η ψυχολογία της γυναίκας με κολεόσπασμο:
Η γυναίκα που βιώνει τον κολεόσπασμο, υποφέρει. Κάθε φορά που πρόκειται να έρθει σε ερωτική επαφή, αγχώνεται και φοβάται παρά πολύ, ότι θα βιώσει ακόμα μια πολύ επώδυνη και αποτυχημένη προσπάθεια. Αισθάνεται ότι με κάθε αποτυχημένη προσπάθεια, ακυρώνεται σαν γυναίκα.
Έχει κουραστεί να πονάει και να αποτυγχάνει. Έχει κουραστεί να απογοητεύεται. Έχει κουραστεί να μην μπορεί να απολαύσει αυτό που για όλον τον κόσμο είναι αυτονόητο και ευχάριστο, ενώ για την ίδια είναι τόσο πολύ δύσκολο και τόσο πολύ επώδυνο. Δεν μπορεί να καταλάβει καν πως είναι δυνατόν το σεξ να είναι τόσο απολαυστικό για όλους, αφού η ίδια υποφέρει. Αισθάνεται ανεπαρκής ως ερωμένη και αποτυχημένη.
Οι ενοχές που αισθάνεται την διαλύουν, γιατί δεν είναι μόνο η ίδια που υποφέρει, από τον πόνο και από την αποτυχία, αλλά κουβαλάει πάνω της ένα τεράστιο φορτίο· το γεγονός ότι στερεί από τον σύντροφο της, την σεξουαλική ικανοποίηση. Αυτό την πιέζει ακόμα πιο πολύ! Το αίσθημα, ότι για όλα φταίει η ίδια, την καταρρακώνει, καθώς και οι κατηγορίες του συντρόφου της.
Έχει πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση, πολύ χαμηλή αυτοπεποίθηση και είναι γεμάτη ανασφάλειες πια. Τρέμει ότι ο σύντροφος της θα την εγκαταλείψει ανά πάσα στιγμή, εφόσον δεν τον ικανοποιεί σεξουαλικά. Φοβάται ότι δεν θα μπορέσει να βρει άλλον σύντροφο και ότι κάθε φορά που θα γνωρίζει κάποιον, το αποτέλεσμα θα είναι πάντα το ίδιο.
Έτσι, καταφεύγει σε πλούσιο ερωτικό παιχνίδι, προκειμένου να τον ικανοποιήσει και να τον κρατήσει. Όλο αυτό όμως δεν της αρέσει πάντα, με αποτέλεσμα κάποιες φορές να σιχαίνεται τον εαυτό της για αυτά που "αναγκάζεται" να κάνει. Το βιώνει σαν κάποιου είδους εκβιασμό όλο αυτό και την πιάνει απόγνωση.
Νιώθει να πνίγεται και να μην υπάρχει κανένας εκεί για να την σώσει.
Αρχίζει και κλείνεται συναισθηματικά και απομακρύνεται. Δεν έχει ερωτική επιθυμία πια και αποφεύγει την σεξουαλική πράξη.
Θυμώνει με τον εαυτό της για όλο αυτό. Πολλές φορές, ενδόμυχα, εύχεται ο σύντροφος της να ήταν πιο επίμονος και να μη σταματούσε την προσπάθεια, κάθε φορά που του έλεγε ότι πονάει και δεν αντέχει άλλο. Θυμώνει και μαζί του για αυτόν τον λόγο. Γενικά την καταβάλλει όλη αυτή η συνεχιζόμενη κατάσταση και βρίσκεται σε σύγχυση.
Ντρέπεται και αποφεύγει να πάει στον γιατρό και το κάνει μόνο όταν αρχίζει να την πιέζει πολύ ο σύντροφος της.
Η ψυχολογία του συντρόφου:
Ο σύντροφος της γυναίκας που υποφέρει από κολεόσπασμο, δεν μπορεί να καταλάβει για ποιον λόγο η γυναίκα του πονάει τόσο πολύ· του είναι αδύνατον να αντιληφθεί πώς μπορεί να αισθάνεται εκείνη και πώς βιώνει την όλη κατάσταση, με αποτέλεσμα να την πιέζει όλο και περισσότερο για την ολοκλήρωση της πράξης. Του φαίνεται ότι είναι υπερβολική στις αντιδράσεις της και νευριάζει μαζί της γιατί πιστεύει ότι τον κοροϊδεύει και ότι κατα βάθος δεν τον ποθεί ερωτικά. Πολλές φορές την κατηγορεί ότι προσποιείται και "παίζει" μαζί του. Την κατηγορεί ότι τον ακυρώνει σαν άντρα, της επιτίθεται λεκτικά και την πιέζει όλο και περισσότερο.
Αισθάνεται ανίκανος να μπει μέσα της, επειδή φοβάται ότι θα την πονέσει, με συνέπεια πολλές φορές ο ίδιος να παρουσιάζει αδυναμία στύσης.
Άλλες φορές πάλι, αναρωτιέται αν τελικά φταίει κάπου ο ίδιος και προσπαθεί να βρει τι πρέπει να κάνει.
Τα συναισθήματα του εναλλάσσονται από θυμό σε ματαίωση και απογοήτευση και γενικά βρίσκεται και ο ίδιος σε μεγάλη σύγχυση.
Πιστεύει ότι είναι ότι μοναδικό ζευγάρι στον κόσμο που δεν μπορεί να ολοκληρώσει και αυτό τον καταβάλει. Αισθάνεται ανόητος και κορόιδο και της το λέει, με συνέπεια η γυναίκα να πιέζεται ακόμα πιο πολύ!
Πολύ συχνά καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το πρόβλημα είναι μόνο δικό της, εφόσον αυτή είναι που πονάει και "κλείνει", για να πετάξει από πάνω του το βάρος της ευθύνης και να νιώσει καλύτερα για τον ανδρισμό του.
Αυτό είναι λάθος βέβαια, διότι σε όλες τις σεξουαλικές διαταραχές, από τη στιγμή που υπάρχει ζευγάρι, το πρόβλημα είναι και των δυο και πρέπει να αντιμετωπίζεται από κοινού.
Αντιμετώπιση:
Καταρχάς, είναι παρά πολύ σημαντικό για το ζευγάρι, να γνωρίζουν και οι δυο, ότι το πρόβλημα τους έχει ιατρική ονομασία. Να καταλάβουν, ότι είναι μια συγκεκριμένη σεξουαλική διαταραχή, που αντιμετωπίζουν κι άλλοι άνθρωποι στον κόσμο και υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία για αυτήν.
Είναι λυτρωτικό και για τον σύντροφο να το γνωρίζει αυτό, διότι αυτό είναι και το πρώτο βήμα, ώστε να κατανοήσει και να πιστέψει επιτέλους ότι η σύντροφος του δεν τον κοροϊδεύει και δεν τον απορρίπτει. Δεν υποκρίνεται και δεν τον αποφεύγει επίτηδες και όλο αυτό που της συμβαίνει δεν γίνεται με την θέληση της.
Αυτό που έχει ανάγκη η γυναίκα, που βιώνει αυτήν την κατάσταση, είναι να νιώσει ασφαλής με τον σύντροφο της.
Χρειάζεται τον άνθρωπο της να είναι στο πλευρό της, για να αντιμετωπίσουν μαζί το πρόβλημα τους. Να την κατανοεί και να την στηρίζει και όχι να τον έχει απέναντι της, σαν να είναι εχθρός της, να την κατακρίνει, να την χρεώνει και να της επιτίθεται λεκτικά, γιατί όλο αυτό την γεμίζει ενοχές και την αγχώνει ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα να ισχυροποιεί την άμυνα του οργανισμού της και να σφίγγεται όλο και περισσότερο.
Ο σκοπός είναι να χαλαρώσει για να μπορέσει να ανοίξει ο κόλπος της ώστε να γίνει η διείσδυση. Για να γίνει αυτό, πρέπει να σώμα της να πάρει το μήνυμα ότι δεν κινδυνεύει αλλά είναι ασφαλής.
Η γυναίκα είναι πολύ ευάλωτη σε αυτή τη φάση και έχει ανάγκη από στοργή, τρυφερότητα, ενθάρρυνση, υποστήριξη και κυρίως υπομονή!
Εφόσον υπάρχει σύντροφος, είναι πολύ σημαντικό να συμμετέχουν και οι δυο στην θεραπεία.
Φυσικά δεν έχουν όλες οι γυναίκες την "τύχη" να έχουν κάποιον σύντροφο, πόσω μάλλον να έχουν κάποιον υποστηρικτικό σύντροφο που έχει την πρόθεση, την υπομονή και την θέληση να σταθεί δίπλα στην κοπέλα του και να βοηθήσει.
Υπάρχουν παρά πολλές γυναίκες, που είναι μόνες και επειδή ακριβώς αντιμετωπίζουν ένα τέτοιου είδους πρόβλημα, τις παίρνει από κάτω όλο αυτό και κλείνονται. Λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για αυτές στο να προχωρήσουν σε μια σχέση.
Η γυναίκα με κολεόσπασμο, ενώ θέλει παρά πολύ να προχωρήσει στη ζωή της και να βρει έναν σύντροφο, κάθε φορά που γνωρίζει κάποιον που της αρέσει και τη φλερτάρει, αυτόματα κάνει εικόνα στο μυαλό της, το τι θα ακολουθήσει μετά. Την αποτυχία που θα βιώσει για ακόμα μια φορά και την απόρριψη. Έτσι, απογοητεύεται πριν καν προσπαθήσει και κάνει πίσω.
Πολλές φορές, ίσως και να φοβάται ότι αυτός, θα το πει στους φίλους του και θα την κοροϊδέψουν.Όποτε, σκεπτόμενη όλα αυτά, προτιμάει να παραμείνει μόνη της και κρατήσει το μυστικό της ασφαλές.
Το γεγονός όμως, ότι μπορεί να είναι μόνη της μια γυναίκα, δεν σημαίνει και ότι δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα της!
Θεραπεία:
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει η γυναίκα, είναι να επισκεφτεί κάποιον γυναικολόγο που να εμπιστεύεται και να νιώθει ότι μπορεί να μιλήσει άνετα μαζί του. Είναι παρά πολύ σημαντικό για την γυναίκα να αισθάνεται άνετα με τον γιατρό της και να τον εμπιστεύεται!
Ο γυναικολόγος, με την λήψη του ιστορικού και την κλινική εξέταση, θα διαγνώσει αν υπάρχει κάποιο οργανικό πρόβλημα που μπορεί να προκαλεί ή να επιβαρύνει το πρόβλημα. Θα πρέπει να εξηγήσει ή και θα δείξει στην γυναίκα πως αντιδράει ο κόλπος της και πως γίνεται ο σπασμός.
Δυστυχώς, επειδή οι περισσότεροι γυναικολόγοι, δεν έχουν καθόλου γνώσεις πάνω στα σεξουαλικά προβλήματα, δεν γνωρίζουν ούτε πως να τα αντιμετωπίσουν αλλά ούτε και πως πρέπει να συμπεριφερθούν στην ασθενή τους που υποφέρει. Πολλές φορές μάλιστα, μπορεί να γελάσουν ειρωνικά ή και να χρησιμοποιήσουν λάθος εκφράσεις του στιλ:"έλα μωρέ μην αγχώνεσαι τόσο! Τίποτα δεν είναι, θα χαλαρώσεις και όλα θα γίνουν". Αυτή η αντιμετώπιση από τον γυναικολόγο είναι ότι χειρότερο για την γυναίκα που υποφέρει! Είναι, ό,τι ακριβώς δεν πρέπει να ακούσει, από τον γιατρό της που εμπιστεύεται.
Μπορεί μια τέτοια συμπεριφορά, να την κάνει να ντραπεί παρά πολύ και να νιώσει "χαζή", που δεν μπορεί καταφέρει κάτι τόσο απλό, "αφού το λέει και ο γιατρός". Επόμενο είναι να την καταβάλει ακόμα πιο πολύ όλο αυτό, να κλειστεί στον εαυτό της και να μην θέλει να ξαναπάει σε κανέναν γιατρό ποτέ.
Γι'αυτό, είναι πολύ σημαντικό η γυναίκα και ο σύντροφος της να απευθυνθούν σε ειδικό σεξολόγο που θα έχει γνώσεις πάνω στο συγκεκριμένο πρόβλημα και θα ξέρει ακριβώς πως να τους βοηθήσει.
Το πρώτο και πολύ βασικό βήμα, είναι να κατανοήσει η γυναίκα ότι πρόκειται για μια υπαρκτή σεξουαλική δυσλειτουργία που αντιμετωπίζουν πολλές γυναίκες σε όλον τον κόσμο και δεν είναι η μόνη που δεν μπορεί να έχει ολοκληρωμένη σχέση.
Η θεραπεία γίνεται με ατομική γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία και θεραπεία ζεύγους.
Ο κύριος σκοπός της θεραπείας είναι αντιμετώπιση του φόβου, που αφορά την διείσδυση του πέους στον κόλπο.
Πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η ορθή ενημέρωση! Γι'αυτό, πολύ βασικό κομμάτι της θεραπείας, είναι να γνωρίσει η γυναίκα την ανατομία των γεννητικών οργάνων και να καταλάβει πως λειτουργεί ο αναπαραγωγικός κύκλος.
Είναι πολύ σημαντικό επίσης, να καταρριφθούν οι διάφοροι μύθοι που αφορούν το σεξ, καθώς και να αναθεωρήσει τις απόψεις της, που θέλουν το σεξ να είναι βρόμικο και λάθος.
Μέσω της θεραπείας, θα λύσει πιθανά τραύματα και θα ξεπεράσει ανασφάλειες και φόβους για το σεξ· θα κάνει θετικούς συσχετισμούς και θα αποκτήσει θετική εικόνα για αυτό.
Η γυναίκα θα μάθει να χαλαρώνει, θα μάθει να αγαπά το σώμα της και θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση. Θα μάθει να εμπιστεύεται και να αφήνεται. Θα μάθει να μην μπλοκάρει το σώμα της και το μυαλό της, την ώρα της ερωτικής πράξης.
Πέρα από την ψυχοθεραπευτική προσέγγιση, η θεραπεία περιλαμβάνει και κάποιες ασκήσεις χαλάρωσης και αυτεπίγνωσης, τις οποίες η γυναίκα εκτελεί μόνη στην ασφάλεια του σπιτιού της.
Τέτοιες είναι, η γενική εξερεύνηση του σώματος και ο ερεθισμός των εξωτερικών γεννητικών οργάνων.
Στη συνέχεια η γυναίκα μαθαίνει να εισάγει σταδιακά στον κόλπο της, αντικείμενα αυξανόμενης διαμέτρου, όπως είναι η μπατονέτα, το ταμπόν, τα δάχτυλα ή οι κολπικοί διαστολείς (κυλινδρικοί πλαστικοί ράβδοι διαφόρων μεγεθών), χωρίς να βιώνει μυϊκές συσπάσεις.
Την πρώτη φορά θα εισάγει το μικρότερο μέγεθος και σταδιακά και εφόσον αισθάνεται καλά, θα αυξάνει το μέγεθος (το μεγαλύτερο έχει μέγεθος όσο ένα μέσου όρου πέους), ώστε ο κόλπος της να προσαρμοστεί προοδευτικά στη χαλάρωση και την διείσδυση.
Ταυτόχρονα με την εισαγωγή του εκάστοτε διαστολέα, η γυναίκα εξασκείται στο να χαλαρώνει και να σφίγγει τους κολπικούς μύες (ασκήσεις Κέγκελ).
Οι ακούσιες συσπάσεις των μυών που είχαν προηγουμένως κλείσει την είσοδο του κόλπου, ξεπερνιούνται με αυτή τη μέθοδο και γυναίκα αρχίζει να ελέγχει πλήρως τους κολπικούς μύες.
Αφού η γυναίκα ολοκληρώσει τα απαιτούμενα βήματα μόνη της, στη συνέχεια μπορεί να συμμετέχει και ο σύντροφος της στην θεραπεία. Σε αυτή τη φάση της θεραπείας, το ζευγάρι μαθαίνει να συνεργάζεται. Ο σύντροφος μαθαίνει πως να ασκεί επιτυχώς ελεγχόμενο "αισθησιακό άγγιγμα"και βοηθάει στην εισαγωγή των διαστολέων ή και των δαχτύλων.
Αυτές οι ασκήσεις έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να χτίσουν εμπιστοσύνη και κατανόηση και να βοηθήσουν στη διαδικασία προσαρμογής στην ελεγχόμενη επαφή χωρίς πόνο.
Έτσι το ζευγάρι θα φτάσει στο σημείο να μπορεί να κάνει σεξ, χωρίς να προκαλούνται μυϊκοί σπασμοί και η γυναίκα να αισθάνεται άνετα και ευχάριστα με την κολπική διείσδυση.
Είναι πολύ σημαντικό να τονιστεί, ότι καθόλη την διάρκεια της θεραπείας, το ζευγάρι δεν θα πρέπει να κάνει καθόλου προσπάθειες για σεξ. Μπορεί να κάνει ερωτικό παιχνίδι αλλά όχι προσπάθεια για διείσδυση!
Κάθε αποτυχημένη προσπάθεια, ενισχύει την αρνητική αντίδραση του μυαλού και του σώματος. Λειτουργεί ανασταλτικά και αποθαρρυντικά και στους δυο, εφόσον δεν βλέπουν αποτέλεσμα.
Μπορεί να αναστείλει την ανάκαμψη και να προκαλέσει αποφυγή ή και εγκατάλειψη της προόδου, εφόσον χάνεται η εμπιστοσύνη για την θετική έκβαση της θεραπείας.
Για αυτόν τον λόγο, το ζευγάρι θα έρθει σε ερωτική επαφή, αφού ολοκληρώσουν πρώτα όλη την θεραπεία και διαπιστωθεί ότι η γυναίκα είναι έτοιμη για αυτό.
Παλιότερα, κάποιοι θεραπευτές υποστήριζαν, ότι η γυναίκα θα πρέπει απλά να μάθει να εισάγει τους διαστολείς, ώστε το σώμα της να συνηθίσει αυτήν την διαδικασία και ότι θα πρέπει να γίνεται αυτό, χωρίς η ίδια να αισθάνεται απόλαυση. Αυτό είναι λάθος!
Είναι παρά πολύ σημαντικό για την γυναίκα, να συνδέσει την διείσδυση με την απόλαυση! Για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να μάθει να ερεθίζεται και μόνη της αλλά και όταν εισάγει τους διαστολείς. Έτσι, η όλη διαδικασία γίνεται πολύ πιο ευχάριστη για την ίδια και σίγουρα έχει καλύτερα αποτελέσματα.
Το ίδιο ισχύει και για την φάση που συμμετέχει και ο σύντροφος της στη θεραπεία.
Σε κάποιες περιπτώσεις, ο σεξολόγος μπορεί να συνεργαστεί με φυσιοθεραπευτή πυελικού εδάφους, ο οποίος μπορεί να προτείνει κάποιες ειδικές ασκήσεις που μπορεί να ενισχύσουν την θεραπεία.
Ποσοστό γυναικών με κολεοσπασμο:
Το ακριβές ποσοστό των γυναικών που υποφέρουν από κολεόσπασμο είναι αδύνατον να υπολογιστεί, καθώς οι περισσότερες γυναίκες ντρέπονται να μιλήσουν για αυτό, πόσω μάλλον να αναζητήσουν θεραπεία.
Δυστυχώς, η καθεμία από τις γυναίκες που υποφέρουν, λανθασμένα θεωρεί ότι αυτή είναι η μοναδική γυναίκα στον κόσμο που της συμβαίνει αυτό, καθώς δεν έχει ξανακούσει ποτέ κάτι τέτοιο.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα γυναικεία σεξουαλικά προβλήματα, δεν είναι γνωστά! Οι περισσότεροι γιατροί-ψυχολόγοι-θεραπευτές, αναφέρονται κυρίως στα αντρικά σεξουαλικά προβλήματα, επειδή αυτά είναι εμφανή.
Στο παρελθόν ήταν κάτι ανήκουστο, η γυναίκα να αντιμετωπίζει σεξουαλικές δυσλειτουργίες. Ήταν αδιανόητο να μιλήσει για κάτι τέτοιο. Το φαινόμενο είναι καθαρά κοινωνιολογικό και έχει να κάνει με τις αντιλήψεις της εποχής, σε συνδυασμό με την ανατομία των γεννητικών οργάνων της γυναίκας. Κάτι που δεν φαίνεται, δεν υπάρχει..
Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια, έχουν αλλάξει τα πράματα. Η κοινωνία έχει αλλάξει και οι γυναίκες δεν αντιμετωπίζονται πλέον σαν συσκευές αναπαραγωγής. Έχουν αρχίσει να εκφράζουν τα θέλω τους και την ανάγκη τους στην απόλαυση. Έχουν αρχίσει να μιλάνε και κατ' επέκταση η επιστημονική κοινότητα έχει αρχίσει να ασχολείται και μαζί τους.
Παρ' ολ' αυτά όμως, εξακολουθεί να είναι ταμπού.
Το συγκεκριμένο θέμα είναι πολύ ευαίσθητο και η γυναίκα το κρύβει πολύ καλά με τη σιωπή της. Αποφεύγει να το συζητήσει ούτε με την πιο στενή της φίλη, από φόβο μήπως την χαρακτηρίσει προβληματική ή και ανώμαλη. Νιώθει ότι αν θα μιλήσει θα είναι δακτυλοδεικτούμενη και θα την κοροϊδεύουν.
Υπολογίζεται ότι στην Αμερική το ποσοστό είναι περίπου 2%, ενώ στις Σκανδιναβικές χώρες, που οι γυναίκες είναι πιο απελευθερωμένες και έχουν λιγότερα ταμπού όσον αφορά το σεξ, το ποσοστό αγγίζει το 7%. Η τεράστια αυτή διαφορά, επιβεβαιώνει την υπόθεση ότι οι γυναίκες ντρέπονται πολύ να μιλήσουν για αυτό.
Υποστήριξη:
Ο λόγος που έφτιαξα αυτό το blogg είναι διότι αντιλαμβάνομαι οτι υπάρχουν πολλές γυναίκες, στον περίγυρο μου και όχι μόνο, που υποφέρουν και δεν έχουν σε ποιον να ανοίξουν την ψυχή τους. Δεν ξερουν πως να βοηθηθούν και φυσικά ντρέπονται και να μιλήσουν.
Υπάρχουν, βέβαια, αρκετές αγγλόφωνες και γενικότερα ξένες σελίδες που παρέχουν πληροφορίες πάνω στο συγκεκριμένο πρόβλημα, καθώς επίσης και φόρουμ όπου μπορείς να μπεις ανώνυμα και να μιλήσεις με άλλες γυναίκες που βιώνουν την ίδια κατάσταση.
Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά. Οι περισσότερες ελληνικές σελίδες αναφέρονται επιγραμματικά στο πρόβλημα και αυτό δεν βοηθάει και πολύ.
Οποία γυναίκα, βιώνει μια τέτοια κατάσταση, μπορεί να μου στείλει ένα ανώνυμο μήνυμα, είτε για να της δώσω παραπάνω πληροφορίες όπως πχ. από που μπορεί να προμηθευτεί τους διαστολείς, είτε άπλα για να μιλήσει. Χαρά μου να βοηθήσω!
Και να θυμάστε, ότι ο κολεόσπασμος, θεωρείται μια από τις πιο θεραπεύσιμες γυναικείες σεξουαλικές διαταραχές! Μην απογοητεύεστε, υπάρχει λύση 😊💪
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου